Trebbiano

Trebbiano

Nazwą trebbiano określa się całą grupę pochodzących z Półwyspu Apenińskiego odmian winorośli. Przeprowadzone badania DNA dowiodły jednak, że wiele członków tej grupy to zupełnie różne odmiany o bardzo dalekim albo niepewnym stopniu pokrewieństwa. Oczywiście mają pewne cechy wspólne, jak choćby ta najbardziej podstawowa, którą jest kolor – wszystkie określane mianem trebbiano szczepy są białe. Ich kiście zazwyczaj są duże i długie, jagody najczęściej dojrzewają późno, a krzewy dają obfite plony i łatwo przystosowują się do rozmaitego typu siedlisk.

Dokładne pochodzenie trebbiano nie jest pewne; Pliniusz wskazuje na Kampanię położoną na południu Półwyspu Apenińskiego, inni na rzekę Trebbia w Emilii-Romanii, gdzie nadal uprawia się jeden z jego wariantów lub rozmaite wioski na terytorium Włoch o podobnie brzmiących nazwach.

Chyba najczęściej spotykanym członkiem tej licznej grupy jest trebbiano toscano, powszechnie uprawiane na terenie Italii, a także we Francji, gdzie znane jest jako ugni blanc.

Cechy odmiany

Trebbiano toscano jest bardzo wydajną odmianą, o gronach koloru ciemnozłotego lub bursztynowego, ciężkich kiściach, późno wypuszczającą pączki i potrzebującą dużo słońca, by w pełni dojrzeć. Daje wina o wysokiej kwasowości i dość neutralne pod względem aromatycznym, co czyni zeń idealny składnik kupaży, a także doskonałe wino bazowe do produkcji brandy.

Odmiana ta występuje na terenie praktycznie całego Półwyspu Apenińskiego, ze szczególnym uwzględnieniem centralnej jego części. Przepisy dopuszczają stosowanie trebbiano toscano w 85 spośród ponad 300 włoskich apelacji (DOC), ale tylko w trzech apelacjach DOCG. Ta wysoka dysproporcja sugeruje raczej walory ilościowe odmiany niż jakościowe.

Jest dość popularną odmianą w Umbrii, gdzie występuje pod nazwą procanico odgrywając kluczową rolę w tamtejszych winach orvieto. Sąsiednie Lacjum jest jedynym regionem, gdzie stosuje się ją do produkcji win w ramach apelacji w randze DOCG – Frascati Superiore i Cannellino di Frascati. W obydwóch winach występuje wespół z najczęściej łączonym z nim szczepem, którym jest malvasia bianca.

Geografia uprawy

Trebbiano toscano to szczep uprawiany także poza Włochami; jego drugim domem jest Francja, gdzie obsadzone nim winogrady (ponad 90 000 hektarów!) dostarczają gron do produkcji koniaku i armaniaku. Występuje także w Prowansji, południowej części Doliny Rodanu i w okolicach Bordeaux.

Ponadto można spotkać obsadzone trebbiano toscano winogrady w Bułgarii, Chorwacji, Grecji, Argentynie, Brazylii i Urugwaju, a także w Meksyku, gdzie, podobnie jak we Francji, dostarcza winogron do produkcji brandy.

Odmiana ta z powodzeniem wykorzystywana była do tworzenia krzyżówek, wśród których jest znakomitej jakości hybryda o nazwie vidal (trebbiano toscano x seibel 4986) będąca jedną z najważniejszych odmian wykorzystywanych do produkcji win lodowych, w szczególności w Kanadzie.

Zastosowanie kulinarne

Wina z odmiany trebbiano toscano są bardzo uniwersalne w kuchni i dobrze komponują się z szeroką gamą potraw, począwszy od przekąsek, bruschetty, twardych serów, poprzez makarony z lekkimi sosami, ryby o białym mięsie, a na smażonym kurczaku w sosie cytrynowym, warzywach doprawionych sosem z dodatkiem cytryny czy wieprzowinie i cielęcinie skończywszy.

Wina z odmiany trebbiano w ofercie:

    pixel