Szeremley Borház

Winiarnia Szeremley Borház

Szeremley Borház to położona w okręgu Badacsony, na północnym brzegu jeziora Balaton, winiarnia założona w 1992 roku przez Hubę Szeremleya – potomka madziarskiego, arystokratycznego rodu, który po latach spędzonych na obczyźnie zdecydował się na powrót do ojczyzny, by z sukcesem urzeczywistniać kolejne projekty biznesowe.

Chociaż Huba Szeremley swą własną winiarnię, którą obecnie zarządza jego syn László, założył dopiero w latach 90. XX wieku, z winoroślą i winem związany był praktycznie od zawsze. Przed II wojną światową do jego rodziny należały tysiące hektarów ziemi nad Balatonem, których część porastały winogrady. Tamtejsze wulkaniczne gleby i specyficzny mikroklimat od wieków dawały fantastycznie zrównoważone, wspaniale mineralne wina. O tym okręgu nawet mówi się, że to kraina trzech słońc – jedno świeci na niebie, drugie odbija się w wodach jeziora, a trzecie, nocne, skrywają rozgrzane bazaltowe skały. Tak specyficzne siedlisko daje naprawdę wina o swoistym charakterze i wyjątkowym potencjale dojrzewania, często powstające z endemicznych, niemal zupełnie zapomnianych odmian, którym Huba Szeremley dzięki swej pasji przywracania Węgrom i światu dawnych szczepów, podarował drugie życie. Tym samym w jego winnicach obok powszechnie uprawianych w wielu miejscach odmian takich jak olaszrizling, szürkebarát (pinot gris), muskat ottonel czy pinot noir znajdziemy także bakator, budai zöld, zeusa czy dającą wspaniałe wina o olbrzymim potencjale dojrzewania, szlachetną kéknyelű, które ze względu na bardzo niską wydajność swego czasu była bliska eksterminacji

Chociaż po wojnie należące do rodziny Szeremleya ziemie skonfiskowano, to w dobie socjalizmu cały czas jakoś udawało im się robić wino, co prawda tylko na własne potrzeby, ale jednak było to możliwe. To, co zrobili, zobowiązani byli skonsumować w gronie rodziny i przyjaciół. Zresztą Huba zawsze twierdził, że Węgrzy są genetycznie zaprogramowani do robienia swojego własnego wina. Tym samym od wczesnego dzieciństwa Huba obcował z winoroślą i wdrażany był w prace związane z jej uprawą, a także z produkcją wina. Podejmując w latach powojennych decyzję o wyjeździe z Węgier i pomimo wielu lat spędzonych na obczyźnie w Austrii, Iranie, a także Afryce Zachodniej, gdzie uczestnicząc w elektryfikacji kilku krajów, dorobił się prawdziwej fortuny, nigdy nie porzucił myśli o powrocie do ojczyzny. Wraz ze zmianą uwarunkowań politycznych wrócił na Węgry, gdzie zaczął wykupywać należące niegdyś do Szeremleyów ziemie nad Balatonem i obsadzać je ciemnymi odmianami winorośli, którą to praktykę zarzucono w erze socjalizmu, jako że według ówczesnej ideologii nad Balatonem miały powstawać tylko wina białe. Był zdecydowanym zwolennikiem zrównoważonej produkcji rolnej i przeciwnikiem monokultury, dlatego tylko część jego ziem porastały winnice; resztę stanowiły pastwiska, gdzie prowadzono hodowlę w naturalnych warunkach bydła starej węgierskiej rasy i węgierskich świń rasy mangalica. Dziś należąca do Szeremleya winorośl uprawiana jest na 52 hektarach, w czterech różnych lokalizacjach, takich jak Badacsony, Szigliget, Kövágóörs, Szent György-hegy. Wszystkie winnice porastają łagodne zbocza wzniesień na północnym brzegu Balatonu. Każdego roku w należącej do Szeremleyów winiarni powstaje kilkadziesiąt różnych win – białych, czerwonych, różowych, a także tych z późnego zbioru.

    Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
    Zamknij
    pixel